2 Mayıs 2009 Cumartesi

İlk Gülüş Ve Hasta Abla


İki senedir Chloe hastalanmıyordu. Yaklaşık bir haftadır geldili gittili bir fısırdama durumları oldu, benimkinde hastalanmadan önce yüzde ve kaşının üstünde fısır fısır küçücük sivilceler çıkar hemen anlarım ki vücutta bir virüs var.

Perşembe günü yüzme galası vardı, şimdi inanılmaz bir mevsim değişikliği yaşanıyor ve hep aynı dönüşümlerde hepimiz farklı derecelerde şifayı kaparız. Dün mesela dışarsı hiç abartısız buharlaşmış balık ve deniz kokuyordu. Hava yine nemden ağırlaşmış tepemize tepemize yağmaktaydı. Hoşgeldin yaz!!!!

Evdeki klimaları kendi zevkimize göre ayarlamak olası fakat okullarda ve gidilen yerlerde bir anda dışarsı ile içersi arasındaki fark 30 derecelere varıyor. Vücut, özellikle de bu kapalı mekanları bilmiyorsanız ne yapacağını şaşırıp, üşüme nöbetlerine bile girebiliyor. Burada kapalı mekanlar için muhakkak bir hırka, sweat shirt falan alınmalı. Bu da bir kaç kez şifayı kaptıktan sonra alışkanlık haline geliyor.

Diğer bir sorun bir sürü mikrobun taşındığı ve ne olursa olsun kaçılamayan kum ve toz fırtınaları...Klimalar çalışsa dahi dışardan içeriye bir sirkülasyon var, kaçınılmaz...Ve ne kadar sağlıksız. Her zaman onu söylüyorum, evet belki soğuk havada insan üşütür, dışarıya çıkmak zor gelir falan filan ama güzel giyinince o tür bir havada en azından yürüyüş yapılabilir. Buralarda yaz geldi mi bu imkansızlaşıyor.

Akşama doğru Chloe'nin ateşi bir anda 39 oldu. Şimdi babası başına soğuk kompres yapmakla meşgul. Yoğurt çorbası yaptım, ben de iki gündür falan öksürüp duruyorum. Ödüm patlıyor miniğe bu yüksek ateş geçecek diye.

Bugünün bir diğer büyük olayı ise Zoe'nin bana bakıp bakıp ilk büyük gülücüğünü göstermesi oldu. İnanılmazdı bana göre. Ve kesinlikle verilen bir tepkiydi, öyle gaz maz ya da ne bileyim kas seyirtmesi falan değildi.

Dün akşama doğru birkaç ihtiyacı almaya çıktım. Ama kendimi hiç iyi hissetmedim. Sanki sol tarafın dikişi ya da sol yumurtalık...Bilmiyorum. Ve hala gereğinden fazla bağırsak hareketleri... Bir saat içinde eve döndüm. Ara sıra, özellikle süt sağma zamanlarında gelen bir sıkıntı var bir de. Bugün iki seferlik süt sağıp ardından üç saatlik bir uykuya gitme lüksüm oldu. Şu kocam bir an evvel yaz tatiline girse de ben dinlenebilsem...

Umarım Zoe benim sütümle bu meretten korunur. Amin.

3 yorum:

Calanon dedi ki...

Gecmis olsun hepinize. Herkes, her yerde hasta bu aralar.
Ne guzel bir resim abla-kardes.

elektra dedi ki...

aman aman aman, yerim ben bunları. bir tıkladım ki sürpriz varmış bize:) bebecik ve ablası ne kadar güzeller öyle kedicim. şimdi tüm o çektiklerine direnme nedenini görmüş oldum gözlerimle. ve aman korkma, kocaman bir maşallaaaah:)) çok güzel gözlerle bakıyorum ben onlara , bir şeycikler olmaz:) çok geçmiş olsun, korur sütün onu mutlaka.

Evin Kedisi dedi ki...

İşte benim de o kadar şeye katlanmamın sebebi bu resimdi :) Teşekkürler Calanon ve Elektra. Yüreğinize sağlık.